نگهداری از مرغ مینا

مرغ مینا یک پرنده از نژاد سارهای پا بلند و از تیره گنجشک سانان است و در عین حال پرنده ای بسیار شبیه به کلاغ می باشد. این پرنده آسیایی در سیلان، هندوستان و اندونزی زندگی می کند. جسته این پرنده کمی کوچک تر از کلاغ و طول بدن آن در اندازه ای در حدود 20 الی 30 سانتی متر است.
این پرنده در یونان باستان به عنوان پرنده زینتی اشراف زادگان و در هند نیز به مدت 2000 سال پرنده ای مقدس محسوب می شده است.



مرغ مینا دارای گونه و زیر گونه های متعددی است که معروف ترین آن ها مرغ مینای معمولی یا اکري دوتريس (Acridotheres) و مرغ مینای گوشواره ای یا گراکولا (Gracula) هستند.
این پرنده با پاها و نوک زرد رنگ خود نام های متفاوتی از جمله مرغ مینا، مرغ سخنگو و مرغ مقلد دارد.و به خاطر قدرت فوق العاده ای که در تقلید صدا دارد همچنین قیمت مناسبتر نسبت به طوطی خاکستری آفریقایی از محبوبیت زیادی برخوردار است و امروزه در اکثر خانه های ایرانی به عنوان یک حیوان خانگی سخنگو و بازیگوش یافت می شود.


اگر می خواهید که یک مرغ مینای سخنگو و کاملا دستی داشته باشید باید از همان ابتدای جوجگی آن را نزد خود بیاورید و به او آموزش دهید.
در ابتدا جوجه مینا را درون یک کارتن در بسته ( البته با سوراخ هایی بر روی آن برای ردو بدل شدن هوا ) نگهداری کنید و بعد از دو الی سه ماه برای او یک قفس نسبتا بزرگ تهیه کنید.(قفس پرنده کاسکو برای او مناسب است) به مدت یک الی دو ماه هر روز هر 3 ساعت یک بار به او غذای مخصوص خودش (پلت) را بدهید. و بعد از آن چند قطره آب ولرم با قطره چکان در دهانش بچکانید.
مرغ مینا عاشق آب تنی کردن است و نیاز روزانه به آب تنی دارد اما باید توجه داشته باشید که در ماه های اول به هیچ عنوان پرنده شما نباید آب تنی کند و فقط با یک پنبه نم دار پر های او را تمیز کنید.
با شروع سه ماهگی کم کم خود پرنده شروع به غذا خوردن می کند و می توانید به غیر از غذای مخصوصش سایر غذاها و میوه ها به آهستگی وارد رژیم غذایی او کنید.
مرغ مینا از انواع غذاهایی که در خانه شما یافت می شود مانند : انواع میوه(موز، گلابی، سیب، انگور و... به غیر از گروه مرکبات) برنج، سیب زمینی پخته و ... تغذیه می کنند. سعی کنید در رژیم غذایی مینا از مواد غذایی با آهن کم استفاده کنید. و ظرف آب قفس او را هر روز عوض کنید.
این پرنده به علت سرعت هضم بالا محیط زندگی خود را زود کثیف می کند و احتیاج به تمیز کردن مرتب قفس دارد.


طول عمر مرغ مینا در طبیعت حدود 4 سال است اما در صورت نگهداری مناسب 15 تا 20 سال عمر می کند.
برای دستی شدن پرنده باید هر روز مدتی او را از قفس خارج کرده و با او تماس فیزیکی داشته باشید. همچنین باید ساعتی را به تربیت کردن و آموزش سخن گفتن او اختصاص دهید
برای جلوگیری از فرار پرنده باید بال چینی به صورت صحیح برای او انجام شود. بال چینی معمولا به دو روش انجام می شود. اولین روش به این صورت است که شاهپرهای یک بال چیده می شود البته نه خیلی کوتاه که باعث آزار پرنده شود.این روش به علت برهم خوردن تعادل ظاهری و تعادل پرنده در پروازهای کوتاه چندان محبوب نمی باشد و صاحبان پرنده های زینتی برای رفع مشکل تعادل ترجیح می دهند که شاهپرهای هر دو بال چیده شود.
روش دیگر چیدن شبکه های پرهای پرواز به جای چیدن ساقه پرهاست.
پرنده هایی که از هند وارد می شوند بال هایشان چیده شده اما پرنده هایی که از اندونزی وارد می شوند معمولا بال هایشان چیده نشده است.
مرغ مینا نباید در معرض آفتای مستقیم و گرما و سرما شدید قرار بگیرد بهترین دما برای او همان دمای محیط زندگی انسان (حدود 25 درجه) است.

115
0 0
نظرات

نظر شما درباره این مطلب